اپلیکیشن نیکوکاری دیجیتال محک به بازار آمد

اپلیکیشن نیکوکاری محک در واقع بستری است که کاربران می‌توانند از طریق آن پروژه‌های مختلف حمایتی را مشاهده کرده و به صورت مستقیم در تأمین منابع مالی آنها مشارکت کنند. تفاوت اصلی این مدل با شیوه‌های مرسوم جمع‌آوری کمک‌های مردمی، تمرکز بر شفافیت و امکان پیگیری مسیر هزینه‌کرد کمک‌هاست.

در این سامانه، کاربران به جای واریز کمک به یک حساب کلی، می‌توانند پروژه‌های مشخصی را انتخاب کنند. برای مثال تأمین تجهیزات درمانی، حمایت از خدمات آموزشی یا پروژه‌های مرتبط با درمان کودکان از جمله مواردی است که در قالب پروژه‌های مجزا تعریف می‌شوند. میزان منابع مورد نیاز، درصد پیشرفت هر پروژه و وضعیت تأمین بودجه نیز به صورت مستمر در اختیار کاربران قرار می‌گیرد.

یکی از ویژگی‌های قابل توجه پلتفرم محک، تلاش برای نزدیک شدن به تجربه کاربری رایج در شبکه‌های اجتماعی است. استفاده از بخش‌هایی مشابه استوری، نمایش روند پیشرفت پروژه‌ها و ایجاد امکان تعامل بیشتر میان کاربران و کمپین‌های حمایتی، نشان می‌دهد که طراحان این اپلیکیشن سعی کرده‌اند نیکوکاری را از یک فرآیند صرفاً مالی به یک تجربه مشارکتی تبدیل کنند.

در کنار کمک‌های فردی، امکان ایجاد کمپین‌های شخصی نیز در این پلتفرم فراهم شده است. کاربران می‌توانند برای یک هدف مشخص کمپین تعریف کنند، دیگران را به مشارکت دعوت کنند و روند جمع‌آوری کمک‌ها را دنبال کنند. این قابلیت می‌تواند نقش مهمی در توسعه فرهنگ مشارکت اجتماعی و گسترش شبکه‌های مردمی حمایت ایفا کند.

موضوع دیگری که در سال‌های اخیر به یکی از دغدغه‌های اصلی فعالان حوزه خیریه تبدیل شده، مسئله اعتماد عمومی است. بسیاری از خیرین تمایل دارند بدانند کمک‌های آنها دقیقاً در چه مسیری هزینه می‌شود و چه اثری بر زندگی افراد دریافت‌کننده خدمات دارد. به همین دلیل، بخش گزارش‌دهی یکی از اجزای مهم این اپلیکیشن محسوب می‌شود. پس از تکمیل هر پروژه، گزارشی از اجرای آن منتشر می‌شود تا مشارکت‌کنندگان بتوانند نتیجه کمک‌های خود را مشاهده کنند.

اما این پلتفرم تنها برای مشارکت‌های فردی طراحی نشده است. بخش دیگری از آن با هدف تسهیل همکاری سازمان‌ها و کسب‌وکارها توسعه یافته است. در سال‌های اخیر مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها به یکی از موضوعات مهم فضای کسب‌وکار تبدیل شده و بسیاری از سازمان‌ها به دنبال روش‌های مؤثرتر برای مشارکت در فعالیت‌های عام‌المنفعه هستند.

در این بخش، شرکت‌ها می‌توانند به شیوه‌های مختلف در پروژه‌های حمایتی مشارکت کنند. برخی کسب‌وکارها ممکن است کمک مالی مستقیم ارائه دهند و برخی دیگر خدمات تخصصی، زیرساخت یا توان عملیاتی خود را در اختیار پروژه‌های اجتماعی قرار دهند. همچنین مدل‌هایی مانند «مچینگ دونیشن» نیز در نظر گرفته شده که بر اساس آن، یک شرکت متعهد می‌شود معادل مبلغ جمع‌آوری شده توسط کاربران، به همان پروژه کمک کند.

از سوی دیگر، امکان اتصال این پلتفرم به سرویس‌ها و سامانه‌های مختلف نیز پیش‌بینی شده است. چنین قابلیتی می‌تواند در آینده زمینه مشارکت آسان‌تر کاربران در فرآیندهای خیریه را فراهم کند و نیکوکاری را به بخشی از فعالیت‌های روزمره افراد تبدیل کند.

کارشناسان حوزه فناوری اجتماعی معتقدند یکی از مهم‌ترین تغییرات سال‌های اخیر در فعالیت سازمان‌های مردم‌نهاد، حرکت از مدل‌های سنتی مبتنی بر اعتماد صرف به سمت مدل‌های مبتنی بر داده، شفافیت و گزارش‌دهی مستمر بوده است. در این رویکرد جدید، فناوری صرفاً یک ابزار ارتباطی نیست، بلکه بخشی از سازوکار اعتمادسازی محسوب می‌شود.

راه‌اندازی چنین پلتفرم‌هایی را می‌توان نشانه‌ای از تغییر تدریجی اکوسیستم خیریه در ایران دانست؛ تغییری که در آن، ابزارهای دیجیتال در کنار سرمایه اجتماعی قرار می‌گیرند تا مشارکت عمومی را ساده‌تر، شفاف‌تر و قابل پیگیری‌تر کنند. هرچند موفقیت این مدل‌ها در نهایت به میزان استقبال مردم و اعتماد عمومی وابسته خواهد بود، اما به نظر می‌رسد نهادهای خیریه نیز مانند بسیاری از حوزه‌های دیگر، ناگزیر وارد عصر جدیدی از تعاملات دیجیتال شده‌اند؛ عصری که در آن، فناوری می‌تواند نقش مهمی در پیوند میان نیازمندان و حامیان اجتماعی ایفا کند.