تعدد نهادهای نظارتی از چالشهای جدی بومگردیهاست/بلاتکلیفی تشکلها برای ساماندهی بومگردی
یاور عبیری، رئیس جامعه انجمنهای حرفهای اقامتگاههای بومگردی ایران در گفتوگو با برنا، مهمترین چالش امروز بومگردیها را نبود یا اختلال اینترنت عنوان کرد و گفت: بومگردیها در سالهای اخیر کسبوکار خود را از طریق فضای مجازی و بهویژه اینستاگرام معرفی میکردند و حتی دورترین مناطق روستایی نیز از این طریق به گردشگران داخلی و خارجی شناسانده میشدند.
وی افزود: فعالان بومگردی روزانه فعالیتها، فرهنگ، غذاها و جاذبههای محلی را در فضای مجازی منتشر میکردند، اما اکنون محدودیت اینترنت یکی از جدیترین مشکلات این حوزه شده است.
عبیری با اشاره به مشکلات اقتصادی این بخش اظهار کرد: بومگردیها نیازمند حمایت جدی دولت هستند و موضوعاتی همچون ارائه تسهیلات، کمکهای حمایتی، مدیریت هزینه حاملهای انرژی و امهال وامها باید در دستور کار قرار گیرد.
وی ادامه داد: ما بارها مشکلات و درخواستهای خود را بهصورت مکتوب اعلام کردهایم، اما هنوز اقدام عملی مشخصی ندیدهایم. در شرایط فعلی، انتظار داریم دولت فراتر از وعده و گفتوگو، اقدامات اجرایی انجام دهد.
رئیس جامعه انجمنهای حرفهای اقامتگاههای بومگردی ایران همچنین به مسئله مالیات به عنوان یکی از مشکلات رها شده این حوزه اشاره کرد و گفت: بومگردیها باید از معافیت مالیاتی برخوردار شوند، زیرا فعالیت آنها تنها اقتصادی نیست و نقش مهمی در حفظ و احیای فرهنگ بومی، پوشش محلی، خوراک سنتی و موسیقی مناطق مختلف کشور دارند.
یاور عبیری با انتقاد از نبود اختیارات برای تشکلهای این حوزه نیز اظهار کرد: تشکلهای بومگردی همچنان بلاتکلیف هستند و اختیارات لازم به آنها واگذار نشده است. این تشکلها نه امکان دریافت حق عضویت دارند و نه میتوانند نقش مؤثری در حمایت و ساماندهی فعالان این حوزه ایفا کنند.
وی یکی دیگر از چالشهای جدی بومگردیها را تعدد نهادهای نظارتی دانست و گفت: مراکز دارای مجوز باید همزمان پاسخگوی نهادهای مختلفی از جمله اماکن، وزارت بهداشت و وزارت میراث فرهنگی باشند، در حالی که برخی واحدهای بدون مجوز بهراحتی فعالیت میکنند. این مسئله باعث دلسردی فعالان قانونی شده و انگیزه دریافت مجوز را کاهش میدهد.
رئیس جامعه انجمنهای حرفهای اقامتگاههای بومگردی ایران هشدار داد: اگر یک بومگردی از چرخه فعالیت خارج شود، در واقع بخشی از فرهنگ آن منطقه از بین میرود، زیرا بسیاری از این مراکز در احیای فرهنگ بومی، موسیقی محلی، پوشش سنتی و غذاهای منطقهای نقش مؤثری داشتهاند و از بین رفتن آنها به معنای مرگ تدریجی فرهنگ در مناطق مختلف کشور است.
انتهای پیام/
منبع
